CFP: Special Issue for the Digital Humanities Quarterly!

I am excited to announce that my special issue proposal, edited together with Dr. Mila Oiva, for DHQ: “Lab and Slack. Situated Research Practices in Digital Humanities” has been accepted!

Below, you can read more about the special issue topic and timeline. Full CFP is available here.

You are welcome to submit an abstract!

“Lab and Slack. Situated Research Practices in Digital Humanities”. CFP: Special Issue for the Digital Humanities Quarterly

Editors: Mila Oiva (University of Turku) and Urszula Pawlicka-Deger (Aalto University)

Although the concept of digital comes with an assumption of placelessness and detachment from physical space and geographical location, these matters still play a significant role in the way the digital humanities research is practiced today, and also in the future. The location, the surroundings and infrastructure open the questions of accessibility and equality: space shapes the opportunities for doing digital humanities research, both enables and hinders collaboration, and both unifies and divides scholars.

The purpose of this special issue is to examine the different aspects of situated research practices of the digital humanities covering two perspectives: physical and virtual. The physical places of research refer to the various digital humanities sites (laboratories, centers, departments) all over the world and more widely to the surroundings a location in a particular city, country, cultural sphere or continent affecting research practices. As virtual environments of digital humanities scholarship, we define the digital internet-based platforms, services, and tools that enable research and scholarly collaboration. The aspects that determine digital humanities research in both physical and virtual places are infrastructure (material and non-material), social interaction (communication and collaboration), and context (social, cultural, and political situatedness). The aspects influence each other and changes in one of them can affect the others. They have also impact on what is studied, the ways research can be done, and, in the end the results of our knowledge, what kind of knowledge digital humanities research can provide.

We seek a series of articles that address the following issues, but not limited to, organized in two thematic clusters: 1) Lab: Physical Situatedness; and 2) Slack: Virtual Situatedness.

Timeline:
Deadline for 200-Word Abstracts emailed to the Editors (milaoiv@utu.fi and; pawlickadeger@gmail.com): October 15, 2018
Decisions on accepted abstracts: November 1, 2018
Deadline for final paper sent to the Editors: February 1, 2019

Please contact us with any questions!

“Literatura cyfrowa. W stronę podejścia procesualnego”

Z przyjemnością mogę powiedzieć, że moja publikacja podoktorska Literatura cyfrowa. W stronę podejścia procesualnego już ukazała się drukiem! Poniżej zamieszczam ustęp ze wstępu oraz fragment recenzji naukowej Prof. Wojciecha Józefa Burszty.

“W 2011 roku, kiedy rozpoczęłam badania, literatura cyfrowa analizowana była z perspektywy historycznej awangardy, teorii narracji i semiotyki. Na gruncie polskim był to czas przed głoszonymi i rozpowszechnionymi zwrotami w humanistyce: praktycznym1, nie-ludzkim (nonhuman turn) i cyfrowym (rozwój humanistyki cyfrowej), które wyznaczyły nową perspektywę badawczą. Obecnie wskazać można przejścia teoretyczne w historii literatury elektronicznej: od cybersemiotyki i cyberstrukturalizmu do studiów zorientowanych na obiekcie (object-oriented studies) i jego operacyjności, od tekstualności do procesualności, czy od interpretacji do doświadczenia. Pojawiające się zwroty i przesunięcia znacząco wpłynęły na praktyczny i teoretyczny rozwój literatury elektronicznej. Literatura cyfrowa jest tematem dyskusyjnym, ewoluującym i interdyscyplinarnym. Stąd staram się oddać w swej pracy jej dynamiczność, wielokierunkowość i wielogłosowość: od problematyki jej definiowania przez eksplorowanie metodologii teoretycznej po obecne wyzwania związane z kondycją współczesnej humanistyki i wzrastającym wpływem nauk ścisłych na humanistykę” (ze Wstępu)

Literatura cyfrowa to swoista hybryda intencjonalnych „społeczności praktyki” (w sensie nadanym temu pojęciu przez Ėtienne’a Wengera) i możliwości nowych mediów. Stąd – jak słusznie zauważa autorka tej książki już na wstępie – „napisana dziś praca teoretyczna, jutro okaże się tylko częścią historii”. Krótka jeszcze historia rozważań nad rolą internetu, technologiami komunikacyjnymi czy choćby prace poświęcone telefonom komórkowym sprzed kilku lat dowodnie pokazują, jak niepewne i tymczasowe bywają diagnozy, które w momencie ich formułowania sprawiają wrażenie „przełomowych”. O wiele zatem bezpieczniejsze, i tę drogę wybrała Urszula Pawlicka, jest podejście „procesualne”, analizujące procesy, teorie, praktyki i dokonania literatury w środowisku cyfrowym od momentu ich pojawienia się do dnia dzisiejszego (który najpewniej od jakiegoś czasu jest już zapisem o walorze ledwie historycznym). (prof. dr hab. Wojciech Józef Burszta)

Serdecznie zapraszam na stronę wydawnictwa Katedry!

Literatura cyfrowa. W stronę podejścia procesualnego, WN Katedra, Gdańsk 2017. http://wnkatedra.pl/pl/p/Literatura-cyfrowa.-W-strone-podejscia-procesualnego-Urszula-Pawlicka/22522528

My Presentation in Helsinki Digital Humanities Research Seminar

I am pleased to say that this Friday I am going to give a speech, entitled “Visualizing Electronic Literature Collections” in Digital Humanities Research Seminar at the University of Helsinki (Metsätalo, Unioninkatu 40B, 3rd floor, lecture room 13).

More about event: https://www.helsinki.fi/en/researchgroups/digital-humanities-helsinki/digital-humanities-research-seminar

More about my presentation: http://urszulapawlicka.com/visualizingELC/

All welcome!

Updated Edition of “Hamlet on the Holodeck”

The MIT Press is going to republish Hamlet on the Holodeck. The Future of Narrative in Cyberspace by Janet H. Murray. Updated edition will be released in March twenty years after its original publication. In 1997 Hamlet on the Holodeck was one of the seminal publications alongside such books as Cybertext by Aarseth (1997) and Hypertext by Landow (1992). Then, to a certain extent, it has been overlooked in a history of electronic literature and digital culture. Therefore, I am glad to hear that Murray’s book is coming back in the new edition. The first and the beginning of second generations of digital literature are represented not only by Landow, Bolter and Aarseth, but also by Murray whose contribution in this field is invaluable.

Janet Murray’s Hamlet on the Holodeck was instantly influential and controversial when it was first published in 1997. Ahead of its time, it accurately predicted the rise of new genres of storytelling from the convergence of traditional media forms and computing. Taking the long view of artistic innovation over decades and even centuries, it remains forward-looking in its description of the development of new artistic traditions of practice, the growth of participatory audiences, and the realization of still-emerging technologies as consumer products. This updated edition of a book the New Yorker calls a “cult classic” offers a new introduction by Murray and chapter-by-chapter commentary relating Murray’s predictions and enduring design insights to the most significant storytelling innovations of the past twenty years, from long-form television to artificial intelligence to virtual reality.

More: https://mitpress.mit.edu/books/hamlet-holodeck-0

The Lucas Museum of Narrative Art

George Walton Lucas Jr., an American filmmaker and the creator of the Star Wars, is about to open the museum called the Lucas Museum of Narrative Art in Los Angeles. The concept design of the futuristic-looking museum in Exposition Park is astounding. It assumes that the house will collect his some 10,000 paintings and book, and magazine illustrations assembled over decades. Without a doubt, the museum will attract tourists, fans of Star Wars, artists, humanists, researchers, futurists, and many other!

More: https://www.nytimes.com/2017/01/10/arts/design/george-lucas-will-open-museum-of-narrative-art-in-los-angeles.html?smid=fb-share

Recenzja “Przekazu digitalnego”

W pierwszym numerze “Przeglądu Kulturoznawczego” (1/2016) można przeczytać recenzję książki naukowej pt. Przekaz digitalny. Z zagadnień semiotyki, semantyki i komunikacji cyfrowej (red. Ewa Szczęsna, Universitas, Kraków 2015). Agnieszka Przybyszewska w swoim tekście O klikaniu w odświeżoną teksturę, czyli od teorii do analizy digitalnej fikcji (i innych przekazów) po polsku bardzo pozytywnie wyraża się o publikacji, która wprowadza na polski grunt badań cyfrowych nowe rozpoznania dotyczące sfery semiotycznej i komunikacyjnej.

“Jednocześnie prezentowane w publikacji interpretacje, skupione w dużej mierze na innowacji komunikacyjnej, jaką wprowadza możliwość interakcji, po wielokroć nawiązują do kategorii interfejsu i problemów dookolnych. Zaproponowana rewizja poetyki i komunikacji wysuwa na plan pierwszy semantyczną nośność realnej (nierzadko cielesnej) partycypacji użytkownika w tworzeniu ostatecznej wersji przekazu, kwestię niezwykle aktualną w światowych dyskusjach, w Polsce niekoniecznie dobrze dotychczas rozpoznaną, zwłaszcza w literaturoznawczym, a także semiotycznym kontekście”.

Każdy rozdział publikacji poddany jest rzetelnej recenzji na tle światowych badań (głównie amerykańskich) poświęconych literaturze i komunikacji cyfrowej. Przywołane są takie nazwiska jak Alice Bell, Lori Emerson, Johanna Drucker, Jessica Pressman, i wiele innych.

Przybyszewska poddaje również analizie moje artykuły naukowe zawarte w tej publikacji, między innymi Wstęp do cybersemiotyki oraz Literatura cyfrowa a literackość i komunikacja literacka. O drugim tekście wypowiada się następująco:

“W kolejnym szkicu Pawlicka, odświeżając Fishowskie pytanie „czy na tych ćwiczeniach jest tekst?” (sprowadzając je do formuły: „czy na tych ćwiczeniach jest literatura?”), interesująco kreśli panoramę problemów z defi niowaniem i charakteryzowaniem literackości w zdigitalizowanej komunikacji literackiej. Autorka, wychodząc od przypomnienia, jak w ogóle bywała ona opisywana (z uwzględnieniem i nowszych ujęć), prowadzi czytelnika ku teoriom jej rozmywania, wskazując – słusznie chyba – na istotny w rozważaniach o współczesności kontekst kategorii postmedialności. Jednocześnie podkreśla instytucjonalny i intencjonalny charakter cyfrowej literackości”.

Mam nadzieję, że publikacja pod red. Szczęsnej pobudzi badaczy do dalszych analiz literatury cyfrowej (i nie tylko), eksploracji nowych przestrzeni i rewizji dotychczasowych rozpoznań. Tymczasem zapraszam do lektury książki Przekaz digitalny!

Poetry for Robots

For the first time, we do write poetry for robot and not vice versa! “Poetry for Robots” is a digital humanities experiment instigated by this Imaginary Papers blog post and sponsored by Neologic Labs, Webvisions, and Arizona State University’s Center for Science and the Imagination. The goal of this experiment is to build a database of metaphors and poetry language in general for which source is poetry written by a user. By writing poetry, we can help to improve a “robot language”.

The task is simple: click and image and write a poem. You can be inspired by palm trees, a bridge in the fog, New York station, grapes, keyboard, mountain and much more. Your poem will be stored in the database with the picture as ‘poetic metadata.’

In the next steps, scholars will investigate poetries and try to reveal a “pattern of metaphors”. We’ll see if the robot has learned how we see, describe, and feel the world. Eventually, they aim is to write an algorithm generating poetry filled with metaphors.

So let’s help the robot to learn a language poetry!

More:

“Społeczność literatury elektronicznej”

Pojawił się już nowy numer “Fragile” (2016, nr 1) poświęcony “Wspólnotowości”, a w nim mój artykuł “Społeczność literatury elektronicznej. Rozwój modelu kulturowo-literackiego, ekonomicznego i akademickiego”.

Jak zdefiniować literaturę elektroniczną (e-lit)? Jakie teorie należy zastosować do badań literatury elektronicznej? Jak określić jej miejsce w przestrzeni nauk humanistycznych? Każde z tych pytań otwiera pole do burzliwej dyskusji, w której – co jest szczególnie interesujące – uczestniczą reprezentanci różnych dyscyplin naukowych: od literaturoznawców, przez kulturoznawców, po programistów. Można nie zgadzać się z wieloma teoriami i argumentami, i wieszczyć kolejny koniec literatury elektronicznej. Nie można jednak zaprzeczyć, że literatura elektroniczna to fenomen literacki, kulturowy i akademicki dosłownie na skalą światową. Żadna inna grupa awangardowa, przechodząc do mainstreamu akademickiego, nie zbudowała takiej organizacji, wspólnoty i marki. Potrzeba było stworzyć nie tylko wspólny język reprezentacji działań, lecz także sieć współpracy do dyskusji i realizacji wspólnych celów. Infrastruktura literatury elektronicznej opiera się na zbudowaniu silnej społeczności, która doprowadziła do wytworzenia nowego paradygmatu kulturowo-literackiego, nowego systemu wydawniczego i nowego trybu prowadzenia badań naukowych.

Więcej w najnowszym numerze “Fragile”!

Play the Knave

Play the Knave is a new type of theater where the players control figures displayed on the screen by bodily movements and voice. This kind of theater created in the realm of virtual reality with an immersive video game is developed by the University of California Davis. The first impression is amazing! I would really love to experience it personally!