Humanities Commons

The Modern Language Association launched a project of Humanities Commons which is a nonprofit network where humanities scholars can create a professional profile, discuss common interests, develop new publications, and share their work. The network is open to anyone working in or adjacent to the humanities.

Humanities Commons was designed by scholarly societies in the humanities to serve the needs of humanists as they engage in teaching and research that benefit the larger community. Unlike other social and academic communities, Humanities Commons is open-access, open-source, and nonprofit. It is focused on providing a space to discuss, share, and store cutting-edge research and innovative pedagogy—not on generating profits from users’ intellectual and personal data.

The network also includes the Commons Open Repository Exchange (CORE) which is a full-text, interdisciplinary, non-profit social repository designed to increase the impact of work in the Humanities.

I have already logged in the network, so let’s experience a new platform for the humanities!

More about Humanities Commons: https://hcommons.org/about/

“Społeczność literatury elektronicznej”

Pojawił się już nowy numer “Fragile” (2016, nr 1) poświęcony “Wspólnotowości”, a w nim mój artykuł “Społeczność literatury elektronicznej. Rozwój modelu kulturowo-literackiego, ekonomicznego i akademickiego”.

Jak zdefiniować literaturę elektroniczną (e-lit)? Jakie teorie należy zastosować do badań literatury elektronicznej? Jak określić jej miejsce w przestrzeni nauk humanistycznych? Każde z tych pytań otwiera pole do burzliwej dyskusji, w której – co jest szczególnie interesujące – uczestniczą reprezentanci różnych dyscyplin naukowych: od literaturoznawców, przez kulturoznawców, po programistów. Można nie zgadzać się z wieloma teoriami i argumentami, i wieszczyć kolejny koniec literatury elektronicznej. Nie można jednak zaprzeczyć, że literatura elektroniczna to fenomen literacki, kulturowy i akademicki dosłownie na skalą światową. Żadna inna grupa awangardowa, przechodząc do mainstreamu akademickiego, nie zbudowała takiej organizacji, wspólnoty i marki. Potrzeba było stworzyć nie tylko wspólny język reprezentacji działań, lecz także sieć współpracy do dyskusji i realizacji wspólnych celów. Infrastruktura literatury elektronicznej opiera się na zbudowaniu silnej społeczności, która doprowadziła do wytworzenia nowego paradygmatu kulturowo-literackiego, nowego systemu wydawniczego i nowego trybu prowadzenia badań naukowych.

Więcej w najnowszym numerze “Fragile”!