The Lucas Museum of Narrative Art

George Walton Lucas Jr., an American filmmaker and the creator of the Star Wars, is about to open the museum called the Lucas Museum of Narrative Art in Los Angeles. The concept design of the futuristic-looking museum in Exposition Park is astounding. It assumes that the house will collect his some 10,000 paintings and book, and magazine illustrations assembled over decades. Without a doubt, the museum will attract tourists, fans of Star Wars, artists, humanists, researchers, futurists, and many other!

More: https://www.nytimes.com/2017/01/10/arts/design/george-lucas-will-open-museum-of-narrative-art-in-los-angeles.html?smid=fb-share

Postdoc in Media Lab Helsinki at Aalto University!

I am pleased to say that I have got a position as a postdoctoral researcher in Media Lab Helsinki at Aalto University where now I am conducting my six-month research under the supervision of Prof. Lily Diaz-Kommonen. My project, titled “Laboratory Beyond Science: Towards an Analysis of New Physical Place and a New Paradigm”, is devoted to the meaning, the operation and the idea of laboratory in media, culture and the humanities.

In the face of proclaimed crisis, the humanities has undergone many significant infrastructural changes. One of their implementations is building a new physical location that is ‘laboratory’ which radically modifies the nature of humanities. Since every workplace determines a type of research, instruments, and networking between actors, we need to focus on an investigation of the new physical place to realize how it transforms the way of conducting research, methodology, and knowledge production in the humanities where consequently, for me, a ‘cultural artifact’ is seen as a ‘sample’.

Therefore, my research is devoted to the analysis of laboratory beyond science: in media, culture and the humanities through the lens of the sociology of space and sociology of scientific knowledge. The goal of the project is to show that the ‘laboratory is considered as an 1) institutional change within the university, 2) a space of technological imagination and designing new society and culture, and 3) a new paradigm implying new practices, including new ways of knowing, new forms of sociality, and new forms of agency.

A primary research method is as a case study to investigate the laboratories in practice, seen as a physical space (Media Lab Helsinki at Aalto University), and a paradigm (Aalto LAB Mexico). In the coming months, I will also conduct interviews with heads of laboratories.

Humanities Commons

The Modern Language Association launched a project of Humanities Commons which is a nonprofit network where humanities scholars can create a professional profile, discuss common interests, develop new publications, and share their work. The network is open to anyone working in or adjacent to the humanities.

Humanities Commons was designed by scholarly societies in the humanities to serve the needs of humanists as they engage in teaching and research that benefit the larger community. Unlike other social and academic communities, Humanities Commons is open-access, open-source, and nonprofit. It is focused on providing a space to discuss, share, and store cutting-edge research and innovative pedagogy—not on generating profits from users’ intellectual and personal data.

The network also includes the Commons Open Repository Exchange (CORE) which is a full-text, interdisciplinary, non-profit social repository designed to increase the impact of work in the Humanities.

I have already logged in the network, so let’s experience a new platform for the humanities!

More about Humanities Commons: https://hcommons.org/about/

Recenzja “Przekazu digitalnego”

W pierwszym numerze “Przeglądu Kulturoznawczego” (1/2016) można przeczytać recenzję książki naukowej pt. Przekaz digitalny. Z zagadnień semiotyki, semantyki i komunikacji cyfrowej (red. Ewa Szczęsna, Universitas, Kraków 2015). Agnieszka Przybyszewska w swoim tekście O klikaniu w odświeżoną teksturę, czyli od teorii do analizy digitalnej fikcji (i innych przekazów) po polsku bardzo pozytywnie wyraża się o publikacji, która wprowadza na polski grunt badań cyfrowych nowe rozpoznania dotyczące sfery semiotycznej i komunikacyjnej.

“Jednocześnie prezentowane w publikacji interpretacje, skupione w dużej mierze na innowacji komunikacyjnej, jaką wprowadza możliwość interakcji, po wielokroć nawiązują do kategorii interfejsu i problemów dookolnych. Zaproponowana rewizja poetyki i komunikacji wysuwa na plan pierwszy semantyczną nośność realnej (nierzadko cielesnej) partycypacji użytkownika w tworzeniu ostatecznej wersji przekazu, kwestię niezwykle aktualną w światowych dyskusjach, w Polsce niekoniecznie dobrze dotychczas rozpoznaną, zwłaszcza w literaturoznawczym, a także semiotycznym kontekście”.

Każdy rozdział publikacji poddany jest rzetelnej recenzji na tle światowych badań (głównie amerykańskich) poświęconych literaturze i komunikacji cyfrowej. Przywołane są takie nazwiska jak Alice Bell, Lori Emerson, Johanna Drucker, Jessica Pressman, i wiele innych.

Przybyszewska poddaje również analizie moje artykuły naukowe zawarte w tej publikacji, między innymi Wstęp do cybersemiotyki oraz Literatura cyfrowa a literackość i komunikacja literacka. O drugim tekście wypowiada się następująco:

“W kolejnym szkicu Pawlicka, odświeżając Fishowskie pytanie „czy na tych ćwiczeniach jest tekst?” (sprowadzając je do formuły: „czy na tych ćwiczeniach jest literatura?”), interesująco kreśli panoramę problemów z defi niowaniem i charakteryzowaniem literackości w zdigitalizowanej komunikacji literackiej. Autorka, wychodząc od przypomnienia, jak w ogóle bywała ona opisywana (z uwzględnieniem i nowszych ujęć), prowadzi czytelnika ku teoriom jej rozmywania, wskazując – słusznie chyba – na istotny w rozważaniach o współczesności kontekst kategorii postmedialności. Jednocześnie podkreśla instytucjonalny i intencjonalny charakter cyfrowej literackości”.

Mam nadzieję, że publikacja pod red. Szczęsnej pobudzi badaczy do dalszych analiz literatury cyfrowej (i nie tylko), eksploracji nowych przestrzeni i rewizji dotychczasowych rozpoznań. Tymczasem zapraszam do lektury książki Przekaz digitalny!

Doktorat obroniony!/A PhD thesis defended!

Z przyjemnością dzielę się informacją, że obroniłam pracę doktorską pt. “Literatura i nowe media. Teoria i praktyka” w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Praca przygotowana została na podstawie dorobku naukowego i obejmuje czternaście tekstów opublikowanych w pismach naukowych, monografiach oraz tomach pokonferencyjnych. Mam nadzieję, że publikacja doktoratu w formie monografii naukowej ukaże się już niebawem. Póki co, z niecierpliwością czekam na oficjalne nadanie tytułu “Dr”! 🙂

I am pleased to say that I defended my PhD thesis under the title of “Literature and New Media. Theory and Practice” in the Institute of Polish Philology at the University of Warmia and Mazury in Olsztyn on 8 July. The paper consists of fourteen articles published in peer-reviewed journals, monographs and conference proceedings. I hope my PhD thesis will be published very soon. Meanwhile, I will be waiting for officially granting the title of “Dr”! 🙂

To kill, or not to kill?

Driveless car faces moral dilemmas which should be solved by ethics or data? The research about the ethic of driveless car is undertaken by Media Lab at MIT and  Culture and Morality Lab at the University of California Irvine where researchers try to address the following issues: “Should the car risk its passengers’ lives by swerving to the side—where the edge of the road meets a steep cliff? Or should the car continue on its path, ensuring its passengers’ safety at the child’s expense?”

Shariff and his colleagues from Media Lab MIT launched a Website called “Moral Machine” to help gather more information about how people would prefer autonomous cars to react in different scenarios where passenger and pedestrian safety are at odds. At this website, you can take a test “start judging”, that is to say, you need to decide where the car should hit and consequently, whom it should kill to save the others. Do you prefer to save young people or seniors? Women or men? Doctors or robbers? Should the car kill two passengers or five pedestrians? Take a test and help to gather the information about a human perspective on moral decisions made by machine intelligence, such as self-driving cars. And also be sure that it is an interesting experience to get to know your preferences and ethics!

Poetry for Robots

For the first time, we do write poetry for robot and not vice versa! “Poetry for Robots” is a digital humanities experiment instigated by this Imaginary Papers blog post and sponsored by Neologic Labs, Webvisions, and Arizona State University’s Center for Science and the Imagination. The goal of this experiment is to build a database of metaphors and poetry language in general for which source is poetry written by a user. By writing poetry, we can help to improve a “robot language”.

The task is simple: click and image and write a poem. You can be inspired by palm trees, a bridge in the fog, New York station, grapes, keyboard, mountain and much more. Your poem will be stored in the database with the picture as ‘poetic metadata.’

In the next steps, scholars will investigate poetries and try to reveal a “pattern of metaphors”. We’ll see if the robot has learned how we see, describe, and feel the world. Eventually, they aim is to write an algorithm generating poetry filled with metaphors.

So let’s help the robot to learn a language poetry!

More:

12 Must-Read Books about Digital Humanities

Must-read books about digital humanities are as follow:

  • A Companion to Digital Humanities, ed. Susan Schreibman, Ray Siemens, John Unsworth (Wiley-Blackwell, 2008)
  • Switching Codes: Thinking Through Digital Technology in the Humanities and the Arts, ed. Thomas Bartscherer, Roderick Coover (University of Chicago Press, 2011)
  • Debates in the Digital Humanities, ed. Matthew Gold (2012)
  • Digital_Humanities, ed. Anne Burdick, Johanna Drucker, Peter Lunenfeld, Todd Presner, Jeffrey Schnapp (The MIT Press, 2012)
  • Understanding Digital Humanities, ed. by D. Berry (Palgrave Macmillan, 2012)
  • Collaborative Research in the Digital Humanities, ed. by Willard McCarty, Marilyn Deegan (Routledge, 2012)
  • Digital Humanities Pedagogy: Practices, Principles and Politics by Brett D. Hirsch (Open Book Publishers, 2012)
  • The Emergence of the Digital Humanities, Steven E. Jones (Routledge, 2013)
  • Comparative Textual Media: Transforming the Humanities in the Postprint Era, ed. N. Katherine Hayles, Jessica Pressman (Univ Of Minnesota Press, 2013)
  • Interdisciplining Digital Humanities: Boundary Work in an Emerging Field by Julie Thompson Klein (University of Michigan Press, 2015)

This above list is expanded by the next publications released in this year, such as Defining Digital Humanities by Melissa Terras, Julianne Nyhan, and Edward Vanhoutte (Routledge, 2014), and A New Companion to Digital Humanities edited by Susan Schreibman, Ray Siemens, John Unsworth (Blackwell, 2016).

I especially recommend the last position A New Companion to Digital Humanities which in comparison with the previous version presents comprehensively various areas of digital humanities, called as a “discipline in its own right”, rather than a set of related methods. Besides the description of digital tools and projects, what was typical for the first publications about digital humanities, it focuses on critical analysis of digital humanities (e.g. Ancient Evenings: Retrocomputing in the Digital Humanities by Matthew G. Kirschenbaum, Interface as Mediating Actor for Collection Access, Text Analysis, and Experimentation by Stan Ruecker, and Gendering Digital Literary History: What Counts for Digital Humanities by Laura C. Mandell). What is interesting for me, the edition includes, for the first time, articles devoted to the relationships between digital humanities and electronic literature, such as Exploratory Programming in Digital Humanities Pedagogy and Research by Nick Montfort and Electronic Literature as Digital Humanities by Scott Rettberg.

More about resources of digital humanities: Bibliography for Work in Digital Humanities and (Inter)mediality Studies by Steven Tötösy de Zepetnek, “CLCWeb: Comparative Literature and Culture”(2013).

“Społeczność literatury elektronicznej”

Pojawił się już nowy numer “Fragile” (2016, nr 1) poświęcony “Wspólnotowości”, a w nim mój artykuł “Społeczność literatury elektronicznej. Rozwój modelu kulturowo-literackiego, ekonomicznego i akademickiego”.

Jak zdefiniować literaturę elektroniczną (e-lit)? Jakie teorie należy zastosować do badań literatury elektronicznej? Jak określić jej miejsce w przestrzeni nauk humanistycznych? Każde z tych pytań otwiera pole do burzliwej dyskusji, w której – co jest szczególnie interesujące – uczestniczą reprezentanci różnych dyscyplin naukowych: od literaturoznawców, przez kulturoznawców, po programistów. Można nie zgadzać się z wieloma teoriami i argumentami, i wieszczyć kolejny koniec literatury elektronicznej. Nie można jednak zaprzeczyć, że literatura elektroniczna to fenomen literacki, kulturowy i akademicki dosłownie na skalą światową. Żadna inna grupa awangardowa, przechodząc do mainstreamu akademickiego, nie zbudowała takiej organizacji, wspólnoty i marki. Potrzeba było stworzyć nie tylko wspólny język reprezentacji działań, lecz także sieć współpracy do dyskusji i realizacji wspólnych celów. Infrastruktura literatury elektronicznej opiera się na zbudowaniu silnej społeczności, która doprowadziła do wytworzenia nowego paradygmatu kulturowo-literackiego, nowego systemu wydawniczego i nowego trybu prowadzenia badań naukowych.

Więcej w najnowszym numerze “Fragile”!